در منزل حافظ:
رفته ام بیرون من از کاشانه خود غم مخور ....تا مگر بینم رخ جانانه خود غم مخور
بشنوی پاسخ ز حافظ گر که بگذاری پیام ....آن زمان کو باز گردد خانه خود غم مخور
در منزل سعدی:
از آوای دل انگیــز تـــو مستــم ... نباشم خانه و شرمنده هستــم
به پیغام تو خواهم گفت پاسخ ... فلک گر فرصتی دادی به دستم
در منزل خیام:
این چرخ فلــک عمر مـرا داد به باد ... ممنــون تو ام که کرده ای از ما یـاد
رفتم سر کوچه منزل کوزه فروش ... آیم چو به خانه پاسخت خواهم داد
در منزل فردوسی:
نمی باشــــم امــروز انــدر سرای ... که رسم ادب را بیارم به جای
به پیغامت ای دوست گویم جواب ... چو فــردا برآید بلند آفتـــاب
در منزل مولانا:
بهر سماع از خانه ام رفتم برون رقصان شــوم
شوری برانگیزم به پا خندان شوم شادان شوم
بر گو به من پیغام خود هم نمره و هم نام خود
فردا تو را پاسخ دهم جان تــو را قــربان شـوم
در منزل منوچهری دامغانی:
از شرم به رنگ باده باشد رویم ...
در خانه نباشم که سلامی گویــم
بگذاری اگر پیام پاسخ دهمـت ...
زان پیش که همچو برف گردد مویم
در منزل بابا طاهر عریان:
تلیفون کرده ای جانم فدایت ... الهی مو به قربان صدایت
چو از صـحرا بیایم نازنینـم ...فرستـم پاسخی از دل برایت